Plus de 300.000 manifestants à travers l’Europe. Et alors ? Meer dan 300.000 betogers doorheen Europa. En dan ?

Et alors ? Rien.

Avons-nous reçu une réponse à cette mobilisation massive née des forces progressistes et sociales de ce pays ? Rien.

Aux chefs d’État, au monde politique, au président de la Commission européenne, nous souhaitons rappeler que le front syndical belge est plus uni que jamais pour redire que ce n’est pas aux travailleurs et aux allocataires sociaux de payer la crise, pour lancer aussi un avertissement : nous aurons une autre Europe, parce que nous n’acceptons pas la suprématie de l’économique – et de l’économie casino – sur le social.

Et si nous ne sommes pas entendus, nous passerons à la vitesse supérieure.
Parce que face à l’indifférence dans laquelle le monde du travail est manifestement plongé, nous comptons bien nous faire entendre et peser de tout notre poids dans les futures politiques qui seront menées.

Rappelons que depuis septembre dernier, les licenciements annoncés concernent plus de 25.000 travailleurs.
Que le Conseil supérieur de l’emploi prévoit quelque 60.000 pertes d’emploi d’ici à la fin de l’année, auxquelles viendront d’ajouter 40.000 jeunes nouveaux demandeurs d’emploi.

Les travailleurs ont peur. Peur pour leur emploi. Peur de ne plus pouvoir rembourser l’emprunt de leur maison, peur de ne plus pouvoir payer leurs factures ou encore les études de leurs enfants. Mais tout le monde n’est pas logé à la même enseigne… Un revenu du travail mensuel imposable de 1.700 euros est frappé d’un taux moyen d’environ 25 %, alors que les bénéfices d’une multinationale comme Electrabel-Suez (2,3 milliards en 2006) bénéficient d’un taux de taxation implicite de moins de 25 % à la suite du recours aux intérêts notionnels et autres constructions fiscales.

Et les inégalités de revenus augmentent : 30 % des Belges détiennent 70 % de la richesse du pays.

Et la fraude fiscale est estimée à 30 milliards par an. La banqueroute du néolibéralisme provoque une terrible récession, l’augmentation du chômage, une forte augmentation du déficit budgétaire et un accroissement du taux d’endettement (qui évolue de nouveau vers les 100 % du PIB). Les résultats des efforts budgétaires imposés aux travailleurs salariés dans le passé sont aujourd’hui annihilés par les adeptes de la dérégulation.

Les travailleurs payent la crise au prix fort : sauvetage des banques, plans de relance… Pacte des générations bis ? Pour le front commun syndical, il est hors de question que les travailleurs et les allocataires sociaux passent une nouvelle fois à la caisse en subissant une politique d’austérité qui les sanctionnerait à nouveau pour les politiques capitaliste et néolibérale irresponsables qui les ont menés dans le mur.

C’est la raison pour laquelle, forts des 50.000 manifestants présents dans les rues de Bruxelles le 15 mai, nous exigeons que change le climat de la campagne électorale belge !

Les travailleurs attendent une chose essentielle du politique : qu’il s’exprime clairement dans ses réponses aux revendications du monde du travail. Les capitalistes se cachent et n’investissent plus. Ce sont les travailleurs qui colmatent les brèches et sont, de fait, les premiers investisseurs du pays. À ce titre, ils ont le droit d’obtenir des retours (tant au niveau national qu’au niveau européen) sur les investissements qu’ils ont consentis à l’État.

Ainsi, les travailleurs réclament le maintien de services publics de qualité, des investissements massifs dans la création d’emplois durables dans des filières d’avenir, le maintien d’un pouvoir d’achat suffisant pour pouvoir faire face à la crise (cela signifie le maintien de l’indexation des salaires et de la liaison automatique des allocations sociales au bien-être) ainsi qu’une autre fiscalité. Par autre fiscalité, nous entendons une meilleure répartition des richesses.
Et cette fiscalité plus juste, qui doit aller de pair avec la suppression du secret bancaire pour tous et la fin des paradis fiscaux, devra trouver une harmonisation au niveau européen. Le front commun syndical ne laissera pas tomber les travailleurs et les allocataires sociaux.

Rudy de Leeuw Président de la FGTB - Luc Cortebeeck Président de la CSC - Anne Demelenne Secrétaire générale de la FGTB - Claude Rolin Secrétaire général de la CSC - Jan Vercamst Président de la CGSLB - Bernard Noël Secrétaire général de la CGSLB

En dan? Niets.

Is er een antwoord gekomen op deze massale betoging van de progressieve en sociale krachten van dit land? Helemaal geen.

Wij willen de staatshoofden, de politieke wereld en de voorzitter van de Europese Commissie eraan herinneren dat het Belgische vakbondsfront meer dan ooit verenigd is om te herhalen dat niet de werknemers en uitkeringsgerechtigden moeten opdraaien voor de crisis en ook om een waarschuwing te lanceren: er komt een ander Europa, omdat we de suprematie van de economie - en van de casino-economie - op het sociale niet aanvaarden.

En als we geen gehoor vinden, zullen we een versnelling hoger schakelen. Omdat nu de werkende wereld blijkbaar op een muur van onverschilligheid botst, willen wij duidelijk van ons laten horen en ons volledige gewicht in de schaal gooien voor het beleid dat in de toekomst zal worden gevoerd.

Sinds september 2008 zijn reeds meer dan 25.000 mensen hun job kwijt
En tegen het einde van dit jaar verdwijnen volgens de Hoge Raad voor de Werkgelegenheid nog eens ongeveer 60.000 arbeidsplaatsen en zullen er 40.000 nieuwe jonge werkzoekenden bijkomen.

De werknemers zijn bang. Om hun job te verliezen. Dat ze de lening van hun woning niet meer zullen kunnen afbetalen , hun facturen niet langer zullen kunnen betalen of de studies van hun kinderen niet zullen kunnen bekostigen. Maar niet iedereen zit in hetzelfde schuitje… Een belastbaar maandelijks inkomen uit arbeid van 1.700 euro wordt gemiddeld 25% belast, terwijl op de winsten van een multinational, zoals Electrabel-Suez (2,3 miljard in 2006), een belastingtarief van minder dan 25% wordt toegepast ingevolge de notionele interestaftrek en andere fiscale constructies.

En de ongelijkheden op het vlak van inkomen worden alsmaar groter: 30% van de Belgen bezit 70% van de rijkdom van het land.

En de fiscale fraude wordt op 30 miljard per jaar geschat. Het bankroet van het neoliberalisme veroorzaakt een verschrikkelijke recessie, toenemende werkloosheid, een sterke stijging van het begrotingstekort en een groeiende schuldenlast ( die opnieuw naar 100% van het BNP evolueert). De resultaten van de financiële inspanningen, die in het verleden aan de werknemers werden opgelegd, worden vandaag teniet gedaan door de aanhangers van de deregulering.

Voor de werknemers draait de crisis erg duur uit: redding van banken, herstelplannen… Een generatiepact bis? Voor het gemeenschappelijk vakbondsfront kan er geen sprake van zijn dat de werknemers en de uitkeringsgerechtigden er alweer moeten voor opdraaien en een saneringsbeleid moeten ondergaan, dat hen opnieuw afstraft voor het onverantwoorde kapitalistische en neoliberale beleid, dat alles heeft doen mislopen voor hen.

Daarom eisen wij samen met de 50.000 mensen ,die op 15 mei in de straten van Brussel hebben betoogd, dat de sfeer van de Belgische verkiezingscampagne verandert!

De werknemers verwachten een essentiële zaak van de politieke wereld: dat de politici een duidelijk antwoord bieden op de eisen van de werkende wereld. De kapitalisten verschuilen zich en investeren niet langer. Het zijn de werknemers die de gaten moeten opvullen en dus de eerste investeerders van het land worden. In dat opzicht hebben ze recht op een wederdienst (zowel op nationaal als op Europees niveau) voor de investeringen die ze voor de staat hebben gedaan.

Zo eisen de werknemers dat kwalitatieve openbare diensten in stand worden gehouden, massaal wordt geïnvesteerd in nieuwe duurzame arbeidsplaatsen en voldoende koopkracht wordt geboden om het hoofd te kunnen bieden aan de crisis ( dit betekent het behoud van de loonindexering en van de automatische koppeling van de sociale uitkeringen aan de welvaart), evenals een andere fiscaliteit.
Onder andere fiscaliteit verstaan we een betere verdeling van de rijkdom. En deze rechtvaardigere fiscaliteit, die moet gepaard gaat met de opheffing van het bankgeheim voor iedereen en het verdwijnen van de fiscale paradijzen, dient op Europees niveau te worden geharmoniseerd. Het gemeenschappelijk vakbondsfront zal de werknemers en de uitkeringsgerechtigden niet in de steek laten.

Rudy de Leeuw Voorzitter ABVV - Luc Cortebeeck Voorzitter ACV - Anne Demelenne Algemeen secretaris ABVV - Claude Rolin Algemeen secretaris ACV- Jan Vercamst Voorzitter ACLVB - Bernard Noël Algemeen secretaris ACLVB